Yükleniyor...
Son Dakika
15.12.2018

Şeftali yetiştiriciliği

Türkiye, şeftali üretimi için çok uygun iklim şartlarına sahip. Yılın beş ayında pazara taze şeftali vermek mümkün. Ancak buna rağmen Akdeniz Bölgesi’nde erkenci, Ege ve Marmara Bölgesi’nde ise geçci çeşitler üretiliyor. Türkiye halen dünya şeftali üretiminde yedinci sırada yer alırken, iklim özellikleriyle daha üst sıralara tırmanma potansiyeline sahip.

İKLİM ÖZELLİKLERİ

Şeftali yetiştiriciliği için ilk koşul düşük kış sıcaklığı. Kış sıcaklığının eksi 18 dereceye düştüğü bölgelerde şeftali ağaçlarının gözleri ve sürgünler donar. Şeftali ağaccı, erken çiçek açan bir meyve türü olması sebebiyle ilkbahar geç donlarından büyük zarar görür. Yaz sıcaklığının düşük olduğu yerlerde, meyvelerin olgunlaşması gecikirken verim de azalır.

 

TOPRAK ÖZELLİKLERİ

Şeftali; süzek, kumlu, killi, milli, çakıllı, derin ve çabuk ısınan alüviyal topraklardan hoşlanır. Yetiştirilecek toprağın pH’ı 6-7 arasında olmalıdır. Kumlu topraklarda da yeterli sulama ve iyi gübrelemeyle şeftari tarımı yapılabilir.

 

Ancak ağır killi topraklarda olumlu sonuç alınamaz. Bu tip topraklarda mantar hastalıkları daha fazla görülür, ağaçların yaprakları sararır, gövde ve dallarında da zamk teşekkülü görülür.

 

Bademe aşılı şeftaliler ise daha yüksek kireçli topraklara dayanır, nispeten ağır topraklarda ise aşılama için erik anacı tercih edilir.

 

ŞEFTALİNİN ÇOĞALTILMASI

Şeftali çeşitlerini, özelliğini yitirmeden tohumla üretmek mümkün değil. Bu sebeple şeftaliler aşı ile çoğaltılır. Daha çok durgun göz aşısı tercih edilir.

 

BAHÇE KURULUMU

Şeftali bahçeleri çoğunlukla yaşlı fidanlarla kurulur. Dikimler daha çok sonbaharda yapılır. Fakat kışı soğuk geçen yerlerde ilkbahar dikimi önerilir.

 

Fidanların bahçeye, fidanlıktaki derinliğinden daha derine dikilmesi gerekir. Fidanların köklerine söküm sırasında kesinlikle zarar verilmemeli ve koparılmamalıdır. Ancak yaralanan kısım varsa yara üzerinden kesilmelidir.

 

Bahçe kurulumunda derin bir toprak işlemesi gerekir. Ağaçlar arasında anaca ve toprak durumuna göre 5 x 5 veya 5 x 4 metre mesafe bırakılması önerilir.

 

TOPRAK İŞLEME

Şeftali bahçesine sonbahar, erken ilkbahar, ilkbahar sonu ve bazen de yaz mevsimi içinde olmak üzere bir yılda 4 kez sürüm yapılır. Ağaç dipleri ise belle işlenebilir. Ucuz olması sebebiyle yaz aylarında yapılması gereken toprak işlemesi yerine ot biçme de tercih edilebilir.

 

SULAMA

Şeftali, fazla suya ihtiyaç duyar. Çekirdek oluşumundan sonra suya ihtiyaç duyulur. Su gereksinimi iklim ve toprak şartlarına göre farklılık arz eder. Yağışlar sona erdikten sonra sulama işlemi başlar ve 8-12 günlük aralarla ekim ayına kadar sürer. Hasattan önceki sulama, meyvelerin irileşmesini ve renklerin parlaklaşmasını sağlar.

 

GÜBRELEMESİ

Şeftali bahçelerine verilecek gübre miktarının yaprak ve toprak analizleri ile belirlenerek uygulanması gerekir. Başta bahçe kurulurken temel gübreleme yapılır. Ahır gübresi veya yeşil gübreye ilaveten ticaret gübrelerinin verilmesi tavsiye edilir. Üç yılda bir dekar başına 1,5-2,5 ton hesabıyla ahır gübresi veya ekonomik olmadığı hallerde her yıl yeşil gübre verilerek toprağın organik madde ithiyacı giderilir. Suni gübrelerden ise ağacın yaşına göre miktar hesaplanır. Örneğin 5 yaşındaki ağaç için 500 gram suni gübre kullanılır.

 

Fosforlu gübreler sonbaharda ağacın gövdeden itibaren 1-1,5 metre dışına açılacak bir ark içerisine bant biçiminde uygulanır. Azotlu gübreler ise ilkbaharda mart ayı başında 1/2’si, mayıs ayı başında da 1/2 olmak üzere serpme şeklinde verilir.

 

AĞAÇLARIN BUDANMASI

İki tip budama yapılır. İlki, yeni dikilen fidanlar için şekil budamasıdır. Ağaçlara, goble veya değişik doruk dallı şekil verilebilir. Türkiye şartlarında, doruk dallı şekil önerilir.

 

İkinci budama ise, mahsule yatmış şeftali ağaçlarında uygulanan mahsul budamasıdır. Ağaçta meyveler buket dalları ve yıllık sürgünler üzerinde meydana gelir. Bu sebeple her yıl yeni sürgün oluşumu için sert budama yapılır. Budamada çiçek ve odun gözlerini karışık şekilde taşıyan dallar bırakılır, sadece çiçek gözü taşıyan dallar kesilir.

 

İşlem sırasında önce kalın dallar kesilir, daha sonra ana dallar üzerindeki dallar azaltılır. Ana dallar üzerinde 20-25 santim arayla çıkış yerleri ve yönleri farklı dallar bırakılması önerilir. Dalların uzunluğu 50-60 santimden fazla ise üçte bir oranında uçları kesilir. Ana dalların uçları bir yan dal üzerinde kesilir, uç kısmında birbirine yakın iki ya da daha fazla dal bırakılır.

 

HASAT NASIL YAPILIR?

Hasat için olgunluk belirtisi olarak genellikle zemin ve üst renk oluşumu ile meyve eti sertliği kullanılır. Olgunlaşma sırasında zemin ve üst renkte değişme, meyve etinde de yumuşama görülür. Meyveler avuç içerisiyle tutulup sağa sola çevrilerek daldan koparılır. Uzak yerlere gönderilecek ya da soğuk hava deposunda tutulacak meyveler tam olgunluklarından 24-48 saat önce hasat edilir. Meyvelerin tümü aynı zamanda olgunlaşmadığından hava sıcaklık durumlarına göre 2-4 gün ara ile 3-5 defada toplanabilir. Meyve soğuk hava depolarında yüzde 85-90 nispi nemde sıfır derecede 2-4 hafta ile saklanabilir.


 


 


 





Bu Habere Ait Fotoğraflar

Bu Habere Ait Yorumlar


" Okuyucular tarafından www.ulusaltarim.com 'da yayınlanan içeriklere ilişkin yapılan yorumların cezai ve hukuki sorumluluğu yorumu yapan kişinin kendisine aittir. "

" Okuyucu yorumları hukuka uygunluk veya güncel bilgi içerip içermediği hususları bakımından değerlendirilmemekte, yorumlar otomatik olarak onaylanmaktadır. www.ulusaltarim.com, yapılan yorumlarla ilgili herhangi bir konuda sorumluluk kabul etmemektedir. "

" Köşe yazarının kaleme aldığı yazıların her türlü hukuki sorumluluğu yazarın kendisine aittir.
Ulusal Tarım, yazarların düşünce özgürlüğüne müdahale etmemektedir. "
Adınız *

E-Posta * (Yorumda Görünmeyecektir.)

Yorumunuz *



Yorumu Gönder